Recenzja pracy podyplomowej

OCENA MERYTORYCZNA PRACY (razem 0–25)

  • Praca o charakterze utylitarnym
  • Wartość praktyczna opracowania (0–4) 5
  • Innowacyjność i nowoczesność proponowanych rozwiązań (0-4) 5
  • Aktualność i zapotrzebowanie na prace z zakresu tematyki opracowania (0–3) 5
  • 2.4. Ekonomiczne, społeczne lub środowiskowe znaczenie opracowania (0–4) 5
  • 2.5. Możliwość praktycznego zastosowania (wdrożenia) (0–3) 5

Suma punktów oceny merytorycznej (2.1 +2.2 +2.3 +2.4 +2.5) =


OCENA FORMALNA PRACY (razem 0–12)

2.1. Układ pracy (struktura podziału treści, kolejność rozdziałów (0–2)  5

2.2. Powtórzenia treści (tekst, ryciny, tabele) (0-2)  5

2.3. Edycja (akapity, marginesy, odstępy, czcionka) (0-1)  5

2.4. Poprawność doboru, czytelność, wykresów, rycin i tabel (0–4)  5

2.5. Język (poprawność języka, styl, ortografia) (0-3)  5

Suma punktów oceny formalnej  5

  1. Estetyka, pracochłonność, innowacyjność i inne elementy nie ujęte w ocenie (0–3) 5
  2. SUMA PUNKTÓW 5

OCENA KOŃCOWA (słownie)

Reklamy
Categories: Prace magisterskie | Tagi: | Dodaj komentarz

Objętość pracy dyplomowej

Zazwyczaj:

Praca licencjacka      40-60 stron

Praca magisterska    60-120 stron

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Ile rozdziałów w pracy dyplomowej?

Praca dyplomowa powinna zawierać co najmniej 3 rozdziały. Tekst poszczególnych rozdziałów pracy nie powinien być „ciągły” lecz podzielony na podrozdziały, punkty podpunkty aż do 3-go stopnia podziału. Gdy dane zagadnienie jest szczególnie obszerne lub omawiane bardzo gruntownie, można wprowadzić do tekstu tytuły niższego rzędu. Należy jednak dążyć do zachowania w całej pracy (w poszczególnych rozdziałach) identycznej głębokości podziału omawianej problematyki. Na początku rozdziału, przed jego pierwszym punktem, można zasygnalizować problematykę omówioną w kolejnych częściach danego rozdziału. Na końcu rozdziału pożądane jest zamieszczenie akapitu „przejściowego”, nawiązującego do zagadnień przedstawionych w następnym rozdziale.

Tytuły (każdego stopnia) powinny być krótkie, komunikatywne. Ranga, rząd, stopień ważności tytułu powinny być w tekście wyróżnione. Należy w tym celu tytuły:

  • pierwszego stopnia (tytuły rozdziałów) PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką

Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego

odstępu między wierszami,

  • drugiego stopnia, (tytuły podrozdziałów), np. 4.1., PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 10 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami,
  • trzeciego stopnia, (tytuły punktów w podrozdziałach), np. 2.5.1. Pisać małymi literami, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami. W podziałach niższego rzędu tytuły można wyróżniać kursywą lub podkreślać je.

Wszystkie tytuły (każdego stopnia) należy pisać bez kropki na końcu.

Tytuł główny rozdziału należy wyśrodkować i poprzedzić go nazwą rozdziału również wyśrodkowaną. Pozostałe tytuły muszą być wyrównana do lewej, z zachowaniem akapitu 25 pt. Przed tytułem stosuje się odstęp dwóch wierszy, jeżeli tytuł następuje po normalnym tekście i jeden, jeżeli po tytule. Po tytule stosuje się odstęp jednego wiersza.

Przykład:

ROZDZIAŁ III

TYTUŁ ROZDZIAŁU

3.1. TYTUŁ PODROZDZIAŁU

Wszystkie główne elementy struktury pracy dyplomowej, a więc wstęp (wprowadzenie), kolejne rozdziały, spisy rysunków, tabel, wykresów, bibliografia, ewentualne aneksy oraz streszczenie muszą rozpoczynać się od nowej strony.

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: , | Dodaj komentarz

Cel i teza pracy

Cel pracy musi być podany jednoznacznie. Sformułowanie tezy pracy jest zalecane, szczególnie w pracach o charakterze teoretycznym, w których istotną częścią jest modelowanie matematyczne i symulacja oraz kiedy ważną rolę odgrywa interpretacja i ocena porównawcza uzyskanych wyników. W niektórych pracach spotyka się nawet dwie lub trzy tezy, ale nie należy z tym przesadzać, gdyż tezę można sformułować jako bardziej ogólną w kilku zdaniach.

Teza nie może być jednak tautologią (zob. Wikipedia): „Tautologie są to zdania a priori analityczne – niezależne od doświadczenia, (konieczne i powszechne) wypowiadające to tylko, co zawarte jest w podmiocie zdania, objaśniają (przekładają) tylko wiedzę już posiadaną”.

W pracy dyplomowej typu projektowego lub konstrukcyjnego nie określa się zwykle tezy, ale cel musi być jasno sprecyzowany, w nawiązaniu do zakresu pracy podanego na stronie głównej. Zaleca się sformułować tezę w uzgodnieniu z opiekunem nawet w pracy o charakterze konstrukcyjno-projektowym.

Categories: Prace magisterskie | Tagi: | 1 komentarz

Temat podrozdziału piszemy boldem i tekst wyjustowany

Tekst podrozdziału piszemy jak w wytycznych tj. czcionką 12 pkt. z odstępem między wierszami 1,5. Proszę pamiętać obowiązkowo o akapitach, które zgodnie z wytycznymi powinny wynosić 0,75 cm. Zdania należy formułować zwięźle ale nie lakonicznie. Nie wolno także stosować zdań nadmiernie rozwiniętych, wieloczłonowych, sprawiających kłopoty z ich merytorycznym zrozumieniu.

Każdą nową myśl, rozpoczynamy od nowej linii stosując akapity. Takie ujmowanie poruszanej problematyki stwarza możliwość łatwiejszego zrozumienia istoty przekazu, a nade wszystko jest zgodne z zasadami pisowni w języku polskim. Nigdy nie może wystąpić sytuacja w której rozpoczynamy kolejne zdanie od nowej linii bez akapitu.

Jeżeli z w treści chcemy wymienić jakieś elementy, to należy wybrać określony znak (punktor) i starać się stosować go jednolicie w całej pracy. Przykład takiego wyliczania przedstawiono poniżej.

Środkiem wyrażania pojęć i dowodów twierdzeń jest odpowiedni język pozwalający w wypowiedziach definiować terminy z różną dokładnością. Ze względu na stopień dokładności można wyróżnić cztery rodzaje języków formułowania wypowiedzi:

    • Język potoczny, w którym autor wypowiedzi nadaje dowolne znaczenie poszczególnym terminom. W języku tym najłatwiej wyrazić autorowi wszelkie niuanse i szczegóły. Jednakże nie ma pewności czy nastąpiło pełne porozumienie pomiędzy partnerami komunikowania się, jeżeli nie mają oni podobnych skojarzeń słowno – znaczeniowych.
    • Żargon zawodowy, w którym znaczenie – ważnych dla danej grupy zawodowej – terminów jest ściśle określone i znane osobom posługującym się tym językiem. Znaczenie tych terminów nie jest nigdzie zapisane i może nie być oczywiste dla osób spoza danej grupy.
    • Język profesjonalny, w który znaczenie podstawowych terminów jest ściśle określone i zapisane w dostępnej literaturze. Ze znaczeniem tych terminów można zapoznać się nie należąc do danej grupy zawodowej.
    • Język sformalizowany, w którym znaczenie wszystkich terminów jest ściśle określone i opisane w dostępnej literaturze. Formułując informacje w tym języku unika się nieporozumień. Jednakże formułując opis rzeczywistości w języku sformalizowanym nie można wyrazić wielu szczegółów, niuansów, wyrażalnych w innym mniej sformalizowanym języku.Proces twórczego myślenia obejmuje cztery zasadnicze fazy:
  • Proszę zwrócić uwagę na fakt, że przy wyliczaniu określonych treści, całość tekstu jest wyrównana i wcięta na określoną głębokość (np. 1 cm). Ponadto jeżeli w tym tekście zaznaczonym określonym punktorem występuje kilka zdań to oczywiście zaczynamy z dużej litery i na końcu stawiamy kropkę. Jeżeli wyliczanie jest krótkie to należy zastosować wyliczanie zaczynając z małej litery i kropkę postawić dopiero po zakończeniu wszystkich wyliczeń. W zakończeniu każdego punktora stawiamy przecinek lub średnik. Przykładem może być poniższy tekst.

 

  • preparacji,
  • inkubacji,
  • olśnienia,
  • weryfikacji.

Przedstawiony tekst należy rozumieć jako przykład rozpoczęcia pisania pracy magisterskiej. Każdy kolejny rozdział rozpoczynamy pisać od nowej strony analogicznie jak w tym przykładzie.

Categories: Prace dyplomowe | Dodaj komentarz

PRACE PODYPLOMOWE MBA

ZALECENIA DOTYCZĄCE  PISANIA  PRAC  DYPLOMOWYCH NA  STUDIACH  PODYPLOMOWYCH  MBA

ZASADY BUDOWY PRACY DYPLOMOWEJ

 

Typowy układ treści pracy powinien być następujący:

  1. Strona tytułowa pracy (obowiązujący wzór – patrz załącznik nr 1).
  2. Spis treści.
  3. Wstęp.
  4. Rozdziały, a w ich ramach podrozdziały i punkty.
  5. Zakończenie.
  6. Bibliografia.
  7. Spis tabel.
  8. Spis schematów.
  9. Spis wykresów.
  10. Załączniki.
  11. Spis załączników.

Standardowa praca dyplomowa powinna mieć 3-4 rozdziały. Decyzje w tej kwestii podejmuje promotor.   

Zaleca się stosowanie poniższych zasad techniki pisania prac dyplomowych. Promotorzy mogą ustalić inne zasady, które powinny być przestrzegane w całej pracy.

TECHNIKA PISANIA TEKSTU

Kształt strony.

Marginesy:- tekst wyjustowany (wyrównany do obydwu marginesów).

Czcionka:- tytuły rozdziałów: wielkość 14 punktów pogrubione, na środku górnej części- tytuły podrozdziałów: 12 punktów pogrubione, na środku strony.

Wyrównanie: – tytuły rozdziałów i podrozdziałów – wycentrowane,- numery wzorów wyrównane do prawego marginesu.

 

– wzory matematyczne, rysunki – wycentrowane,

– tekst wyjustowany do obydwu marginesów, osobnej strony,

– tekst: Times New Roman 12 punktów, odstępy 1,5 wiersza,

– górny 2,0 cm, dolny 2,0 cm, lewy 3,0 cm, prawy 1,5 cm,

 Oświadczenie

Na ostatniej stronie pracy dyplomowej powinno się znaleźć oświadczenie autora o spełnieniu wymagań etycznych i nienaruszeniu norm prawnych. Poniżej zamieszczono przykład takiego oświadczenia:  

 

  1. Praca dyplomowa jest komputeropisem w formacie A4 pisanym dwustronnie. Oprawa powinna być twarda, nie stosować tzw. oprawy „bindowanej”.
  2. PAPIEROWA I ELEKTRONICZNA POSTAĆ PRACY
  3. „Oświadczam, że niniejszą pracę napisałem samodzielnie, nie posługując się niedozwolonymi sposobami korzystania z cudzych opracowań. Pozycje wymienione w Bibliografii wykorzystywałem, mając do nich bezpośredni dostęp. Jeśli korzystałem ze źródeł, z którymi nie miałem bezpośredniego kontaktu, zaznaczałem to w tekście pracy. (-) czytelny podpis autora”.
  4.  Do egzemplarza wersji papierowej pracy dyplomowej powinna być załączona wersja elektroniczna na płycie CD/DVD. Wersję elektroniczną umieszcza się w kopercie przyklejonej do wewnętrznej strony tylnej okładki.
Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Warunki oceny pracy

Praca magisterska podlega recenzji dokonanej przez promotora i wyznaczonego przez dziekana nauczyciela akademickiego. W recenzjach tych uwzględnia się:

Praca magisterska podlega recenzji dokonanej przez promotora i wyznaczonego przez dziekana nauczyciela akademickiego. W recenzjach tych uwzględnia się:

Ocenę koncepcji pracy:

  • sformułowanie celu(ów) pracy,
  • układ i struktura pracy,
  • sformułowanie problemów badawczych i hipotez,
  • trafność doboru metod i narzędzi badawczych.

Ocena źródeł informacji i badań własnych

  • dobór i liczebność wykorzystanej literatury,
  • zakres wykorzystanych informacji,
  • zakres empirycznych badań własnych.

Ocena redakcji pracy

  • sprawność w posługiwaniu się aparatem terminologicznym,
  • poprawność językowa i technika pisania,
  • redakcja przypisów, odsyłaczy, poprawność spisów treści, wykorzystanej literatury, graficznej prezentacji danych itp.Warunkiem najwyższej oceny pracy jest wkład studenta polegający na spełnieniu przynajmniej jednego z poniższych warunków:
  •  właściwie przeprowadzonych badaniach empirycznych i ich wyczerpującej interpretacji,
  • nowatorskim ujęciu badanego problemu, kompleksowej krytycznej analizie literatury przedmiotu.
Categories: Prace magisterskie | Tagi: , , | Dodaj komentarz

Przypisy

W pracach magisterskich podaje się często objaśnienia i uwagi dotyczące wyrazów, zwrotów lub fragmentów tekstu czy też danych dotyczących literatury źródłowej. Przypisy można podzielić na: źródłowe (skąd pochodzi cytat lub pogląd), polemiczne (rozszerzone przypisy źródłowe przedstawiającymi polemikę), dygresyjne (podają własne uwagi autora), odsyłające (odsyłamy do innych fragmentów pracy).

Przypisy sporządzane są czcionką 10pkt. bez interlinii z założonym dzieleniem wyrazów oraz justowaniem do formatu tekstu głównego. Numer przypisu stawia się bezpośrednio po zakończeniu wyrazu (tekstu) którego dotyczy ale po cudzysłowie, znaku zapytania i wykrzykniku (jeżeli takie znaki zostały wykorzystane).

Przykłady:

Problem ten podjął R.Krupski1.

  1. Mroczko nazywa innowacje „życiodajnym tlenem dla organizacji”2.

Jeśli studiujesz w WWSZiP, to się ucz!5.

Tekst przypisu winien zaczynać się dużą literą i kończyć kropką nawet gdy jest tylko jednowyrazowy.

Przykłady:

7 Tamże, s. 22.

8 Ibidem, s. 35.

Gdy dzieło, na które zamierzamy się powołać, napisane jest przez jednego, dwóch lub trzech autorów, to układ przypisu jest następujący: inicjał imienia autora (ów), nazwisko (a), tytuł i podtytuł, nr tomu (jeśli występuje), nazwa wydawcy, miejsce i rok wydania.

Przykłady:

4 E. Babbie, Badania społeczne w praktyce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, s. 484.

5 J. Stoner, R. Freeman, D. Gilbert, Kierowanie, PWE, Warszawa 2001, s.558.

Gdy jest co najmniej czterech autorów dzieła podajemy wówczas nazwisko pierwszego autora z dodatkiem skrótu „i in.”

Przykład:

7 W. Baka (i in.), Planowanie gospodarki narodowej, PWE, Warszawa 1997, s. 46.

Gdy powołujemy się na rozdział napisany przez innego autora niż całe dzieło (np. materiały z konferencji) to wówczas podajemy inicjały imion i nazwisko cytowanego autora, tytuł rozdziału oraz niezbędne dane dzieła w którym zawarty jest ten rozdział wg poniższego przykładu:

 

Przykład:

8 F. Mroczko, Zarządzanie ryzykiem innowacji, w: J.Stankiewicz (red), Organizacja w warunkach nasilającej się konkurencji, Wyd. UZ Zielona Góra 2004, s. 59.

Cytując parokrotnie daną pracę tego samego autora, tylko za pierwszym razem należy podać jej pełny opis. Jeżeli w kolejnym przypisie powołujemy się na tekst z tej samej pracy, cytowanej w przypisie bezpośrednio poprzedzającym, wówczas za cały zapis wystarczą wyrażenia: polskie Tamże lub łacińskie Ibidem albo Op. cit.

 

Przykład:

4 E. Babbie, Badania społeczne w praktyce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, s. 484.

5 Tamże, s. 515.

lub

5 Ibidem, s. 515.

albo

5 Op. cit., s. 515.

Jeżeli powołanie na określone dzieło nie następuje bezpośrednio po tej pracy, to wówczas wymienia się tylko inicjały imion i nazwisko autora, dodając skrót polski wyd. cyt. lub łaciński op. cit. i numer strony.

Przykłady:

6 E. Babbie, Badania społeczne w praktyce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, s. 484.

7 J. Stoner, R. Freeman, D. Gilbert, Kierowanie, PWE, Warszawa 2001, s. 558.

8 E. Babbie, wyd. cyt., s. 485.

lub

8 E. Babbie, op. cit., s. 485.

W przypadku przytaczania w tekście zasadniczym niedosłownie czyjegoś tekstu lub czyjejś myśli, a tylko je komentując lub referując, opis źródła należy poprzedzić skrótem Zob. lub Por.

Przykład:

9 Zob. E. Babbie, op. cit., s. 478-508 i A. Góralski, Metody opisu i wnioskowania statystycznego, PWE, Warszawa 1998, s. 234-237.

Należy wiedzieć, iż nie ma powszechnie przyjętych i stosowanych identycznie (we wszystkich szczegółach) prawidłowości i reguł ale istotne jest trzymanie się w całej pracy jednolitych zasad.

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Przypisy

  • Przypisy
    • Przypisy       znajdują się u dołu strony, a ich numeracja jest ciągła w ramach całej       pracy. Przypisy w tekście numerowane są jako indeksy górne.
    • Jeżeli       przypis dotyczy jednego słowa zamieszczonego w tekście, to należy go       stawiać bezpośrednio po nim, natomiast w przypadku, gdy dotyczy całego       fragmentu tekstu, to umieszcza się na końcu ostatniego zdania np. cytatu.
    • Sposób       umieszczania przypisów reguluje norma – PN-ISO 690:2002       Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma i struktura.
    • Przypisy mogą mieć charakter:

źródłowy– najczęściej stosowany, podaje literaturę, z której korzystano przy opracowywaniu fragmentu tekstu

słownikowy – stosowany w przypadku tłumaczenia wyrazów obcojęzycznych, gdy nie są one tłumaczone bezpośrednio w tekście

rzeczowy – stosowany do szerszego opisu pojęcia użytego w tekście, którego wytłumaczenie nie stanowiłoby logicznej całości

polemiczny – zawierający krótką dyskusję w oparciu o różne informacje uzyskane z różnych źródeł bibliograficznych – często używany w pracach historycznych

komentatorski i dygresyjny – zawierający uwagi własne autora dotyczące omawianego zagadnienia

 

Przypisy dotyczące pozycji zwartych:

  • Od jednego do trzech autorów –

R. Davidson,  B. Cope: Turystyka biznesowa. Warszawa 2003, s.120.

  • Powyżej czterech autorów –

W. Baka i in.: Planowanie gospodarki narodowej. Warszawa 1976, s. 47.

 

Przypisy dotyczące części pozycji zwartych:

S. Owsiak: Finanse publiczne: teoria i praktyka. [W:] Finanse publiczne w okresie transformacji w Polsce. Red. J. Kowalski. Warszawa 1999, s. 295-366.

 

Przypisy dotyczące pozycji zwartych pod redakcją:

Wprowadzenie do ekonometrii w przykładach i zadaniach. Red. K. Kukułka, Warszawa 2003, s. 230.

 

Przypisy dotyczące artykułu w czasopiśmie:

M. Kruszka: WTO i usługi finansowe: zobowiązania europejskich państw okresu transformacji. „Bank i Kredyt” 2003, nr 8, s. 13-24.

M. Gałuszka: Usługi finansowe. Co będzie dalej? „Rzeczpospolita” 23 kwietnia 2005, nr 77 (1900), s. 22-23.

 

Przypisy dotyczące ustaw i rozporządzeń

Ustawa z dnia ….. o …… (Dz.U. Nr…., poz…. ze zm.)

Ustawa z dnia …. o….. (tekst jednolity; Dz. U. z ….. r., Nr……, poz…..)

Ustawa z dnia …. o….. (tekst jednolity; Dz. U. z….. r., Nr……, poz…. ze zm.)

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie…….. z dnia …….. (Dz. U. Nr….., poz.)

Rozporządzenie Ministra …….. w sprawie…….. z dnia …….. (Dz. U. Nr….., poz.)

Np.

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego1994 (Dz. U. Nr 24, poz. 83 ze zm.)

 

Przypisy dotyczące artykułu w e-czasopiśmie

M. Bobińska: Ryzykowny kurs. „Gazeta Prawna” 23 kwietnia 2002, nr 105 (1550),  s. 2. http://archiwum.infor.pl/gp/index.php?str=s&P180=I02.2002.105.00000020a (dostęp 27 marca 2008)

 

Przypisy dotyczące e-książki:

W. Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Łódź 1998. [CD-ROM]

 

Przypisy ze strony internetowej

J. Kowalski: Seminarium.  [W:] Encyklopedia Onet.pl WIEM. http://portalwiedzy.onet.pl/39865,,,,seminarium,haslo.html  (dostęp 1.10.2008)

 

Przypisy źródłowe niepublikowane

Wywiad:

Wywiad udzielony przez Jana Kowalskiego Dyrektora Jednostki Finansowej w dniu 25.05.2008

Informacja radiowa lub telewizyjna

Tytuł audycji radiowej lub telewizyjnej, program radiowy lub telewizyjny, data i miejsce emisji

Categories: Prace magisterskie | Tagi: | Dodaj komentarz

Układ pracy

Układ pracy:

Strona tytułowa
Spis treści
Wstęp
Rozdział I
Rozdział II
Rozdział III
Zakończenie
Bibliografia
Spis np.: ilustracji, schematów, wykresów, zdjęć, tabel – opcjonalnie
Aneks – opcjonalnie
Słownik używanych skrótów lub pojęć – opcjonalnie

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Blog na WordPress.com.