ZASADY DOTYCZĄCE ELEMENTÓW SKŁADOWYCH PRACY

Praca dyplomowa powinna zawierać następujące elementy składowe:

  1. Strona tytułowa, (zał. 1.).
  2. Oświadczenie autora pracy (zał. 2).
  3. Oświadczenie studenta dot. udzielenia uczelni licencji (zał. 3).
  4. Spis treści tworzony jest automatycznie według przytoczonego wzorca:

Wykaz ważniejszych skrótów……………………………………………………………………………..2

Wstęp……………………………………………………………………………………………………………….. 3

Rozdział I. Tytuł ……………………………………………………………………………………………….6

1.1. …………………………………………………………………………………………………………………….7

1.2. ……………………………………………………………………………………………………………………12

1.3. ……………………………………………………………………………………………………………………15

Rozdział II. Tytuł …………………………………………………………………………………………….18

2.1. ……………………………………………………………………………………………………………………19

2.2. ……………………………………………………………………………………………………………………24

2.3. ……………………………………………………………………………………………………………………27

Rozdział III. Tytuł ……………………………………………………………………………………………30

3.1. ……………………………………………………………………………………………………………………31

3.2. ……………………………………………………………………………………………………………………36

3.3. ……………………………………………………………………………………………………………………39

Rozdział IV. Tytuł ……………………………………………………………………………………………42

4.1. ……………………………………………………………………………………………………………………43

4.2. ……………………………………………………………………………………………………………………48

4.3. ……………………………………………………………………………………………………………………51

Zakończenie ……………………………………………………………………………………………………..54

Spis literatury …………………………………………………………………………………………………….57

Spis aktów prawnych …………………………………………………………………………………………60

Spis tabel ……………………………………………………………………………………………………………63

Załączniki

  1. Wstęp

Stanowi wprowadzenie do badanych i analizowanych zagadnień; powinien zawierać: wyjaśnienie, czego dotyczy praca, tzw. uzasadnienie generalne wyboru tematu pracy, cel główny pracy, który musi być skorelowany z tytułem; zastosowane metody badawcze (do najczęściej stosowanych narzędzi badawczych należą: analiza literatury ‒ podstawowa forma badań w części teoretycznej, analiza dokumentacji ‒ wykorzystuje się dokumentację podmiotu badań, np. statut, regulamin organizacyjny, akty prawne oraz stosuje się analizę porównawczą), określenie charakteru i rodzaju wykorzystanych źródeł; krótką charakterystykę struktury pracy.

  1. Tekst pracy

Tworzą go poszczególne rozdziały i podrozdziały pracy, które powinny stanowić logiczną
i zwartą tematycznie całość.

  1. Zakończenie

Zawiera podsumowanie i stanowi ustalenia własne autora pracy licencjackiej w formie wniosków, które muszą być jednoznaczne i oparte na badanym materiale.

  1. Spis literatury

Spis literatury zawiera wszystkie pozycje, z których autor korzystał przy pisaniu pracy (jedną z podstaw oceny pracy dyplomowej jest właściwy dobór literatury i odpowiednie jej wykorzystanie). Winien zawierać w poniższej kolejności:

  1. spis aktów prawnych,
  2. spis orzecznictwa sądowego z podziałem na rodzaje sądów,
  3. spis rysunków (jeżeli występują w pracy),
  4. spis tabel (jeżeli występują w pracy),
  5. załączniki.

Do typowych załączników zalicza się: schemat organizacyjny instytucji, procedury i dokumenty wewnętrzne badanego podmiotu, wyciągi z aktów prawnych itp.

Reklamy
Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Opisywanie tabel i rysunków w tekście pracy

Tabela 5

Środki i formy przekazu reklamy prasowej

Rodzaj reklamy Środki przekazu Przykładowe formy reklamy
Reklama prasowa Dzienniki

Magazyny

Katalogi

Ogłoszenia ramkowe

Reklamy wielostronicowe

Wkładki reklamowe

Wszywki reklamowe

Sztywna kartka

Wklejki

Banderole

Zakładki

Reklamy trójwymiarowe

Źródło: J. Kowalski: Promocja i jej instrumentarium. Wydawnictwo Fenix. Warszawa 2008, s. 50.

Rysunek 9. Ogólna procedura racjonalnie prowadzonych badań marketingowych

Źródło: opracowanie własne na podstawie: J. Michałowski: Badania marketingowe.
Wydawnictwo Prokter. Wrocław 2008, s. 34.

Categories: Pisanie prac | Tagi: | Dodaj komentarz

Ogólne zasady sporządzania przypisów bibliograficznych. Wydawnictwa zwarte

W omawianej normie wymieniono elementy, które powinny być uwzględnione w przypisach bibliograficznych oraz ustalono obowiązkową ich kolejność. Podano odrębne zasady dla przypisów dotyczących wydawnictw zwartych, wydawnictw ciągłych, fragmentów w wydawnictwach zwartych, artykułów w wydawnictwach zwartych,  artykułów w wydawnictwach ciągłych oraz dokumentów patentowych.

W podanych niżej zestawieniach podstawowy przypis stanowią elementy drukowane antykwą Uwzględnienie tych elementów jest obowiązkowe.  Elementy drukowane kursywą są fakultatywne i można je uwzględniać lub pomijać w zależności od ogólnego stopnia szczegółowości ustalonego dla wykazu przypisów.

Wydawnictwa zwarte

              Element:                                                                  Przykład:

Odpowiedzialność główna                            KOZŁOWSKI, Wiktor.

Tytuł                                                              Pierwsze początki terminologii łowieckiej.

Odpowiedzialność drugorzędna                       Opracował, wstępem i komentarzem opatrzył  Władysław Dynak.    

 Wydanie                                                        Wydanie nowe, poprawione i rozszerzone.

Miejsce wydania, wydawca                             Wrocław: Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej,

Rok                                                                1996.

Objętość                                                          222 s.

Seria                                                               Biblioteka Klasyki Łowieckiej.                Uwagi                                                             Streszczenie w języku angielskim.

Numer znormalizowany                                 ISBN 83-7091-023-8

(dla zwiększenia czytelności elementy obowiązkowe podano pogrubioną antykwą)

Praca autorska

Przykład przypisu  z zastosowaniem interpunkcji występującej w normie:

KOZŁOWSKI, Wiktor. Pierwsze początki terminologii łowieckiej. Opracował, wstępem i komentarzem opatrzył Władysław Jedynak. Wydanie nowe, poprawione i poszerzone. Wrocław: Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej, 1996. 222 s. Biblioteka Klasyki Łowieckiej. ISBN 83-7091-023-8.

Ten sam przypis z zastosowaniem innej interpunkcji:

KOZŁOWSKI W.: Pierwsze początki terminologii łowieckiej. Opracował, wstępem i komentarzem opatrzył Władysław Jedynak. Wydanie nowe, poprawione i poszerzone. Wrocław: Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej, 1996. 222 s. Biblioteka Klasyki Łowieckiej. ISBN 83-7091- 023-8.

Ten sam przypis zawierający tylko elementy obowiązkowe z zastosowaniem skrótów i innej interpunkcji:

KOZŁOWSKI W.: Pierwsze początki terminologii łowieckiej. Wyd. nowe, popr. i poszerz. 1996. ISBN 83-7091-023-8.

Praca zbiorowa

Śladami edukacji bibliotekarskiej. Redaktor Hanna Zasadowa. Zespół Historyczno-Pamiętnikarski Okręgu Stołecznego Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Warszawa : Wydawnictwo SBP, 1995. 100 s. Bibliotekarze Polscy we Wspomnieniach Współczesnych, 4. ISBN 83-085778-39-X.

lub (przypis z elementami obowiązkowymi i wybranymi fakultatywnymi):

  1. a) Śladami edukacji bibliotekarskiej. Red. Hanna Zasadowa. Warszawa : Wydaw. SBP, ISBN 83-085778-39-X.
  2. b) Śladami edukacji bibliotekarskiej. Red. Hanna Zasadowa. Warszawa 1995. ISBN 83-085778-    39-X.

lub przypis zawierający tylko elementy obowiązkowe:

  1. c) Śladami edukacji bibliotekarskiej. 1995. ISBN 83-085778-39-X.

Ale   Ale też:

Zasadowa Hanna (Red.). Śladami edukacji bibliotekarskiej. Zespół Historyczno-Pamiętnikarski Okręgu Stołecznego Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Warszawa: Wydawnictwo SBP, 1995. 100 s. Bibliotekarze Polscy we Wspomnieniach Współczesnych, 4. ISBN 83-085778-39-X.

W powyższych przykładach zastosowano różne interpunkcje i wyróżnienia graficzne. Norma pozwala na taką dowolność. Stwierdzono, że „we wszystkich przypisach zawartych w publikacji należy stosować jednolity system interpunkcji. Każdy element przypisu należy wyraźnie oddzielić od elementów następnych, np. stosując odpowiednią interpunkcję (kropka, pauza, itp.). Należy stosować jednolity system interpunkcji  także w celu rozróżnienia poszczególnych podelementów w obrębie elementu.”

W celu rozróżnienia lub wyróżnienia elementów decydujących o uporządkowaniu przypisów dopuszcza się stosowanie odmiany kroju czcionki lub podkreśleń.

Wyróżnienia graficzne i interpunkcja powinny zapewnić czytelność opisu. Zaleca się wyróżnić graficznie nazwę autora i tytuł dokumentu lub tylko tytuł dokumentu. W wydawnictwie ciągłym zaleca się nie wyróżniać tytułu artykułu  a tylko tytuł wydawnictwa ciągłego.

Nie dopuszcza się wyróżnienia w ten sam sposób różnych elementów tego samego opisu.

Zaleca się używanie tylko niezbędnych znaków interpunkcyjnych  oraz uzależnianie ich użycia od zastosowanych wyróżnień, np. wyróżnienie tytułu czasopisma  kursywą eliminuje użycie cudzysłowu.

Przykład: Przegląd Biblioteczny zamiast „Przegląd Biblioteczny”

Dane przejmujemy z karty tytułowej książki, a jeśli jej brak, dopuszcza się przejęcie niezbędnych danych z okładki, grzbietu. W przypadku dokumentów dźwiękowych dane można przejąć z etykiety, w mikrofiszach – z nagłówka.

Dane zawarte w przypisie należy przejmować w formie występującej w źródle. Nie jest konieczne przejmowanie takich szczegółów pisowni, jak wielkie litery, interpunkcja.    

Pisownia wielkich liter powinna być zgodna z praktyką przyjętą w języku lub piśmie, w którym podaje się informację.

Elementy opisu podaje się w języku występującym w dokumencie. Jedynymi elementami opisu podanymi zawsze w języku polskim  są skróty: ”s”. (stronica) i „red.” (redaktor) oraz w dokumentach elektronicznych słowa: dostęp i dostępny.

Elementy opisu pisane alfabetami niełacińskimi  podaje się w formie oryginalnej lub je transliteruje (transkrypcje podaje się w tekście pracy).

Forma transliterowana może zastępować formę w piśmie oryginalnym lub  – ujęta w nawiasy kwadratowe – ją uzupełniać.

np.:

Medicinska akademija  lub Медицинска академия [Medicinska akademija].

W dokumentach piśmienniczych główną odpowiedzialność ponosi autor.

Jeżeli osoba ponosząca główną odpowiedzialność nie jest wymieniona w dokumencie i nie można jej ustalić na podstawie innych źródeł, należy ten element pominąć. Pierwszym elementem opisu będzie wówczas tytuł.
W przypadku pracy zbiorowej w elemencie „odpowiedzialność główna” można podawać nazwy redaktorów, pod warunkiem, że redaktor jest wyraźnie wskazany w źródle.  Wówczas po nazwie zaleca się dodawanie w nawiasach okrągłych skrótu „red.”

Ta zasada nie dotyczy wydawnictw ciągłych, dla których pierwszym elementem  powinien być tytuł.        

Nazwy w  „odpowiedzialności głównej” należy podawać tak, aby częścią podaną jako pierwsza była ta, pod którą nazwa powinna być umieszczona w katalogu bibliotecznym, bibliografii. Tak więc  imiona i dalsze elementy zaleca się podawać po nazwisku.

W przypadku występowania więcej niż  trzech nazw należy przejmować tylko pierwszą, względnie początkowe dwie lub trzy nazwy. Pomijanie dalszych nazw jest dopuszczalne. Należy wówczas po ostatniej zapisanej nazwie dodać skrót „et al.” lub jego odpowiednik, np.:

CHOJNACKI,  Janusz A., et al.

         Tytuł należy przejmować w formie występującej w źródle, stosując w razie konieczności ustalone zasady transliteracji, skracania, pisowni wielkich liter.

Dopuszcza się skracanie długiego tytułu. Nie zaleca się opuszczeń na początku tytułu. Pominięcia należy zaznaczyć wielokropkiem ” …”.

Dopuszcza się redukowanie do inicjałów imion autorów, redaktorów, tłumaczy, pod warunkiem, że nie utrudni to identyfikacji osoby.

Tytuły wydawnictw ciągłych należy skracać według obowiązującej normy. Znaczenie skrótów, za wyjątkiem typowych ( np. „et al.” „s.l”, „s.n”) należy rozwiązać w oddzielnych spisach.

Nazwy w „odpowiedzialności drugorzędnej” (tłumacze, ilustratorzy, itp.) można podawać w kolejności: imię (imiona), nazwisko.

Elementami obowiązkowymi w przypisach są ISBN oraz ISSN. Dotyczy to tylko całości dokumentów zwartych i ciągłych. W przypadku ich części – są one elementami fakultatywnymi.

         Jeżeli w źródle brak jest miejsca wydania, można wówczas podać wyrażenie „miejsce wydania nieznane lub „sine loco (skrót.: „s.l”). Jeżeli nie podano wydawcy – można zastosować wyrażenie „wydawca nieznany” lub „sine nomine” ( skrót: „s.n”). Przy nieznanej dacie wydania, zaleca się podanie daty „copyright”, daty druku lub przypuszczalnej daty (np. ca. 1957).

Fragment wydawnictwa zwartego

Element:                                                              Przykład:

Odpowiedzialność główna                               HABIELSKI, Rafał, OSICA, Józef.

Tytuł dokumentu macierzystego                       Między niewolą a wolnością.

Wydanie

Numeracja części

Odpowiedzialność drugorzędna

Miejsce wydania, wydawca                            Warszawa : Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza

Rok                                                                1998.

Lokalizacja w obrębie   dok.                    Józef Haller 1873-1960, generał                              macierzystego                                                 WP, polityk, s. 44-45.

Przykład:

HABIELSKI, Rafał, OSICA, Janusz. Między niewolą a wolnością. Warszawa : Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza. 1998. Józef Haller 1873-1960, generał WP, polityk, s. 44-45.

Lub:

HABIELSKI Rafał, OSICA Janusz. Między niewolą a wolnością. Warszawa : Lud. Spółdz. Wydaw. 1998. Józef Haller 1873-1960 …, s. 44-45.

Lub:

HABIELSKI R., OSICA J.: Między niewolą a wolnością. 1998. Józef Haller  …, s. 44-45.

Artykuł w wydawnictwie zwartym

Element                                                               Przykład:

Dla artykułu:

Odpowiedzialność główna                           ZIEJKA, Franciszek.

Tytuł                                                          Najbarwniejsza postać młodopolskiej

epoki.

In

Dla dokumentu macierzystego:

Odpowiedzialność główna                           DUŻYK, Józef.

Tytuł                                                           Sława, panie Włodzimierzu :

                                                                   opowieść o Włodzimierzu Tetmajerze.

Wydanie                                                      Wydanie 2 poszerzone.

Miejsce wydania, wydawca                         Kraków : Wydawnictwo „Czuwajmy”,

Rok                                                             1998,

Lokalizacja w obrębie dokumentu                 s. 7-10.

Macierzystego

Przykład 1 (artykuł w wydawnictwie zwartym):

ZIEJKA, Franciszek. Najbarwniejsza postać młodopolskiej epoki. In DUŻYK, Józef. Sława, panie Włodzimierzu: opowieść o Włodzimierzu Tetmajerze. Wydanie 2 poszerzone. Kraków : Wydawnictwo „Czuwajmy”, 1998, s. 7-10.

Lub:

ZIEJKA F.: Najbarwniejsza postać młodopolskiej epoki. W: DUŻYK J.: Sława, panie Włodzimierzu. Wyd. 2 poszerz. 1998 s. 7-10.

Przykład 2:

ĆWIEKOWA, Jadwiga. Mistrz i nauczyciel sztuki bibliotekarskiej – Zofia Kossonogowa. In Śladami edukacji bibliotekarskiej. Warszawa : Wydawnictwo SBP, 1995, s. 36-46.

Lub:

ĆWIEKOWA J. Mistrz i nauczyciel sztuki bibliotekarskiej – Zofia Kossonogowa. W: Śladami edukacji bibliotekarskiej. Warszawa : Wydawnictwo SBP, 1995, s. 36-46.

Categories: Pisanie prac | Tagi: , , | Dodaj komentarz

Skróty w przypisach

Przywoływana po raz kolejny, ale nie w bezpośredniej kolejności, praca powinna być odnotowana w przypisie za pomocą skrótu dz. cyt. lub op. cit. następująco:

10 M. Kalinowski, op. cit., s. 29 lub M. Kalinowski, dz. cyt., s. 29.

Jeśli ta sama osoba jest autorem kilku cytowanych publikacji, to konieczna jest identyfikacja właściwego opracowania zazwyczaj przez podanie pierwszych wyrazów tytułu cytowanego dzieła, np.:

11 M. Kalinowski, Zarządzanie ryzykiem…, s. 29.

Formę tamże (lub ibidem) stosuje się wtedy, gdy zachodzi potrzeba przywołania tej samej pracy w bezpośrednio następnym przypisie, np.:

12 M. Kalinowski, Zarządzanie ryzykiem walutowym w przedsiębiorstwie, CeDeWu, Warszawa 2007, s. 7.

13 Tamże, s. 41. lub Ibidem, s. 41.

Stosowane w przypisach skróty oznaczają odpowiednio:

i następne – i nast. (lub passim) zobacz – zob. (lub vide) numer – nr

i inne – i in. (lub et al.) wolumin – wol. (lub vol.) tom – t.

w: – W: [w:] (lub In), wydanie – wyd. poprawione – popr.

bez roku – b.r. (lub s.a.) wydawnictwo – wydaw. poszerzone – poszerz.

bez miejsca – b.m. (lub s.l.) strona – s.

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: , | Dodaj komentarz

Recenzja pracy magisterskiej

WYDZIAŁ XYZ

KIERUNEK STUDIÓW : ZARZĄDZANIE

 

Promotor/Recenzent1  Pan/i/:

Katedra:

RECENZJA PRACY MAGISTERSKIEJ

Imię i nazwisko,
numer albumu studenta:
Tytuł pracy:
Seminarium Pana/i/:

 

I   OCENA KONCEPCJI PRACY

    zakres punktacji punktacja
1. Sformułowanie celu (ów) pracy 0-10
2. Układ i struktura pracy 0-10
3. Sformułowanie problemu i hipotez 0-10
4. Trafność doboru metod i narzędzi badawczych 0-10

 

II   OCENA ŹRÓDEŁ INFORMACJI I BADAŃ WŁASNYCH

    zakres punktacji punktacja
1. Dobór i liczebność wykorzystanej literatury 0-10
2. Zakres wykorzystanych informacji 0-10
3 Zakres empirycznych badań własnych 0-20

 

III   OCENA REDAKCJI PRACY

    zakres punktacji punktacja
1. Sprawność w posługiwaniu się aparatem terminologicznym 0-10  
2. Poprawność językowa i technika pisania 0-5  
3. Redakcja przypisów, odsyłaczy, poprawność spisów treści, wykorzystanej literatury, graficznej prezentacji danych itp. 0-5  
       Suma punktów I – III:

 

IV   UZASADNIENIE I INNE UWAGI  OCENIAJĄCE PRACĘ

 

 

 

 

 V   OCENA KOŃCOWA* (bdb, db pl, db, dst pl, dst, ndst.)

  

 

______________________________

Podpis Promotora/Recenzenta

 

Miasto , dn.  __________________

 

* Legenda:

 

punkty ocena
 100- 90 Bardzo dobry
89-84 Dobry plus
83-71 Dobry
70-64 Dostateczny plus
63-51 Dostateczny
50-0 Niedostateczny

1 Niewłaściwe skreślić.

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Recenzja pracy podyplomowej

OCENA MERYTORYCZNA PRACY (razem 0–25)

  • Praca o charakterze utylitarnym
  • Wartość praktyczna opracowania (0–4) 5
  • Innowacyjność i nowoczesność proponowanych rozwiązań (0-4) 5
  • Aktualność i zapotrzebowanie na prace z zakresu tematyki opracowania (0–3) 5
  • 2.4. Ekonomiczne, społeczne lub środowiskowe znaczenie opracowania (0–4) 5
  • 2.5. Możliwość praktycznego zastosowania (wdrożenia) (0–3) 5

Suma punktów oceny merytorycznej (2.1 +2.2 +2.3 +2.4 +2.5) =


OCENA FORMALNA PRACY (razem 0–12)

2.1. Układ pracy (struktura podziału treści, kolejność rozdziałów (0–2)  5

2.2. Powtórzenia treści (tekst, ryciny, tabele) (0-2)  5

2.3. Edycja (akapity, marginesy, odstępy, czcionka) (0-1)  5

2.4. Poprawność doboru, czytelność, wykresów, rycin i tabel (0–4)  5

2.5. Język (poprawność języka, styl, ortografia) (0-3)  5

Suma punktów oceny formalnej  5

  1. Estetyka, pracochłonność, innowacyjność i inne elementy nie ujęte w ocenie (0–3) 5
  2. SUMA PUNKTÓW 5

OCENA KOŃCOWA (słownie)

Categories: Prace magisterskie | Tagi: | Dodaj komentarz

Objętość pracy dyplomowej

Zazwyczaj:

Praca licencjacka      40-60 stron

Praca magisterska    60-120 stron

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: | Dodaj komentarz

Ile rozdziałów w pracy dyplomowej?

Praca dyplomowa powinna zawierać co najmniej 3 rozdziały. Tekst poszczególnych rozdziałów pracy nie powinien być „ciągły” lecz podzielony na podrozdziały, punkty podpunkty aż do 3-go stopnia podziału. Gdy dane zagadnienie jest szczególnie obszerne lub omawiane bardzo gruntownie, można wprowadzić do tekstu tytuły niższego rzędu. Należy jednak dążyć do zachowania w całej pracy (w poszczególnych rozdziałach) identycznej głębokości podziału omawianej problematyki. Na początku rozdziału, przed jego pierwszym punktem, można zasygnalizować problematykę omówioną w kolejnych częściach danego rozdziału. Na końcu rozdziału pożądane jest zamieszczenie akapitu „przejściowego”, nawiązującego do zagadnień przedstawionych w następnym rozdziale.

Tytuły (każdego stopnia) powinny być krótkie, komunikatywne. Ranga, rząd, stopień ważności tytułu powinny być w tekście wyróżnione. Należy w tym celu tytuły:

  • pierwszego stopnia (tytuły rozdziałów) PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką

Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego

odstępu między wierszami,

  • drugiego stopnia, (tytuły podrozdziałów), np. 4.1., PISAĆ DUŻYMI LITERAMI, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 10 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami,
  • trzeciego stopnia, (tytuły punktów w podrozdziałach), np. 2.5.1. Pisać małymi literami, czcionką Times New Roman, pogrubioną, o rozmiarze 12 pt, z zachowaniem pojedynczego odstępu między wierszami. W podziałach niższego rzędu tytuły można wyróżniać kursywą lub podkreślać je.

Wszystkie tytuły (każdego stopnia) należy pisać bez kropki na końcu.

Tytuł główny rozdziału należy wyśrodkować i poprzedzić go nazwą rozdziału również wyśrodkowaną. Pozostałe tytuły muszą być wyrównana do lewej, z zachowaniem akapitu 25 pt. Przed tytułem stosuje się odstęp dwóch wierszy, jeżeli tytuł następuje po normalnym tekście i jeden, jeżeli po tytule. Po tytule stosuje się odstęp jednego wiersza.

Przykład:

ROZDZIAŁ III

TYTUŁ ROZDZIAŁU

3.1. TYTUŁ PODROZDZIAŁU

Wszystkie główne elementy struktury pracy dyplomowej, a więc wstęp (wprowadzenie), kolejne rozdziały, spisy rysunków, tabel, wykresów, bibliografia, ewentualne aneksy oraz streszczenie muszą rozpoczynać się od nowej strony.

Categories: Prace dyplomowe | Tagi: , | Dodaj komentarz

Cel i teza pracy

Cel pracy musi być podany jednoznacznie. Sformułowanie tezy pracy jest zalecane, szczególnie w pracach o charakterze teoretycznym, w których istotną częścią jest modelowanie matematyczne i symulacja oraz kiedy ważną rolę odgrywa interpretacja i ocena porównawcza uzyskanych wyników. W niektórych pracach spotyka się nawet dwie lub trzy tezy, ale nie należy z tym przesadzać, gdyż tezę można sformułować jako bardziej ogólną w kilku zdaniach.

Teza nie może być jednak tautologią (zob. Wikipedia): „Tautologie są to zdania a priori analityczne – niezależne od doświadczenia, (konieczne i powszechne) wypowiadające to tylko, co zawarte jest w podmiocie zdania, objaśniają (przekładają) tylko wiedzę już posiadaną”.

W pracy dyplomowej typu projektowego lub konstrukcyjnego nie określa się zwykle tezy, ale cel musi być jasno sprecyzowany, w nawiązaniu do zakresu pracy podanego na stronie głównej. Zaleca się sformułować tezę w uzgodnieniu z opiekunem nawet w pracy o charakterze konstrukcyjno-projektowym.

Categories: Prace magisterskie | Tagi: | 1 komentarz

Create a website or blog at WordPress.com